সপোন যেতিয়া বাস্তব হয়
আমি প্ৰত্যেকে সৰুৰে পৰা এটা সপোন বুকুত বান্ধি আমাৰ সপোন পূৰণৰ দিশে আগবাঢ়ি গৈ থাকো। সপোন অবিহনে আমাৰ জীৱন লক্ষ্যহীন। […]
আমি প্ৰত্যেকে সৰুৰে পৰা এটা সপোন বুকুত বান্ধি আমাৰ সপোন পূৰণৰ দিশে আগবাঢ়ি গৈ থাকো। সপোন অবিহনে আমাৰ জীৱন লক্ষ্যহীন। […]
২৯ নং পলাশবাৰী বিধানসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত ছয়গাঁও-পলাশবাৰী মণ্ডলৰ পশ্চিম ধূলীত আজি সন্মানীয় বিধায়ক হিমাংশু শেখৰ বৈশ্য ডাঙৰীয়াই কৃষক মৰ্চাৰ উদ্যোগত
এদিন তুমি কৈছিলা – “এয়া মাথোঁ সময়ৰ কথা, আমি সদায় একেলগে থাকিম।” কিন্তু সময়েই আজি আমাক দুটা পৃথক পথত থিয়
“নদী তুমি ক’লৈ যোৱা? বুকুৰ আপোন কাৰোবাক বিচাৰি নেকি?” প্ৰকৃতিৰ বুকুত থকা হাজাৰটা সুন্দৰ উপাদানৰ ভিতৰত নদী মোৰ আটাইতকৈ প্ৰিয়।
আমি মাতৃৰ গৰ্ভৰ পৰা কোনো কাম শিকি নাহো ইয়াক বয়সৰ লগে লগে নিজে শিকিব লাগে। সকলো মানুহে ভিন্ন কাম কৰি
মানুহৰ জীৱনত সপোন, আশা আৰু লক্ষ্য থাকে। কিন্তু সেইবোৰ পূৰণ কৰিবলৈ কেৱল প্ৰতিভা বা জ্ঞানেই যথেষ্ট নহয়। সপোনক বাস্তৱলৈ আনে
অসমৰ নানা সমস্যাৰ ভিতৰত প্ৰতিবছৰে হৈ থকা বানপানীৰ সমস্যা হৈছে এক অন্যতম সমস্যা। অসমত প্ৰতি বছৰে হাজাৰ হাজাৰ মানুহ বানপানীৰ
মৈৰাবাৰী মহাবিদ্যালয়ৰ শিক্ষা (Education) বিভাগৰ উদ্যোগত আৰু মহাবিদ্যালয়ৰ আভ্যন্তৰীণ মান নিৰূপণ কোষৰ সহযোগত আজি পুৱা ১০ বজাত শিশুৰ প্ৰাৰম্ভিক শৈশৱকালীন
অসমীয়া জাতিৰ প্ৰাণ প্ৰতিষ্ঠা কৰা আৰু জাতীয় তথা আধ্যাত্মিক জীৱনক সমৃদ্ধ কৰা মহাপুৰুষ শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱে নিজ হাতে লিখা
২৯ নং পলাশবাৰী সমষ্টিৰ পানীখাইতীত অৱস্থিত কলহী নদীৰ ওপৰত নিৰ্মিত এখন বিশেষ দলং আজিকালি এক উদ্বেগজনক কাৰণত চৰ্চিত হৈ পৰিছে।